Agressie is een gevolg van een disbalans op het innerlijk strijdveld. Het kan zich uiten als woede dat zich naar buiten of naar het Zelf keert. Onderliggend aan woede ligt vaak een dieper gewortelde haat of een vorm van kwaad. Kwaad is dat wat niet door het Licht en Liefde is omarmd en opgelost, en afgescheiden is. Zie eventueel de tekst over “Strijd, innerlijk strijdveld“. Agressie als gevolg van strijd, woede, haat en het kwaad kan komen vanuit twee kanten. Daar tussen is Liefde, zoals Liefde altijd tussen Alles zit.
Eerste agressie
De eerste agressie is van de Schepping tot aan Jacob versus Juda (de 4de zoon van Lea). Jacob is symbolisch de Ziel, het Zelf en Juda als het gebied waarbinnen de persoonlijkheid kan bewegen met daarin het innerlijke strijdveld. Deze vorm van agressie kan nooit iets in het concrete bereiken ook denkt de denkgeest dat wel. De agressie zal via het innerlijke strijdveld tot zich Zelf gaan keren en dit zal leiden tot onevenwichtigheid, onbalans en eventueel uiteindelijk leiden tot ziekte en de dood.
Tweede agressie
De tweede agressie is van Jacob versus Josef (de 11de zoon, tevens de 1ste zoon van Rachael) richting de Christus, het Christus Beginsel : de energie van de Onvergankelijke Geestelijke Werelden. Jacob is symbolisch het Zelf en Josef als de persoonlijkheid waar binnen het ego met het innerlijke strijdveld. De tweede agressie is ook de Maria (lees : Mater, Materie, de energie-materie dat leidend is) met Yeshua, Jezus, en de Maria met de gekruisigde Yeshua : deze tweede vorm van agressie zal via het innerlijke strijdveld volledig concreet richten naar buiten toe op het Wezenlijke, het Geestelijke. Het concrete zal doorslaggevend zijn in de vergankelijke wereld en ‘winnen’. Echter het Onvergankelijke is Eeuwig. Dat wordt buitenspel gezet door deze mens. Het Onvergankelijke tracht grond te raken in de vergankelijke wereld. Het Wezenlijke, het Geestelijke zal agressief worden aangevallen in de energie-materie met haar grondslag in de Stof : de gekruisigde Yeshua, Jezus. Uiteindelijk zal het vergankelijke sterven en worden vernietigd, en het Ware, Jacob in deze herrijzen als symbool van het Onvergankelijke.
Agressie ontstaat alleen als rationeel tracht te worden verklaard
De mens, die onbewust vereenzelvigd met de gedachten om een concrete oplossing te vinden in de denkgeest, sluit daardoor al dat andere waaronder de Verbinding met de Bron, met het Geestelijke uit. Dit is het kwaad door gebrek aan aandacht en Liefde. Wordt dit bewust gedaan door de mens, dan wordt Zonde begaan : een mens wijkt doelbewust af van wat in lijn met de Waarheid is. Voor beide gevallen zal de mens de gevolgen van kwaad en Zonde dragen. Dit is niet te ontwijken.
Keer daarom het rationele tijd-ruimtelijke de rug toe waardoor de Verbinding herstelt met het Geestelijke door toe laten van het niet – bewuste
Met andere woorden : zonder analyse, zonder te meten, gewoon oordeelloos te laten zijn, zonder enige vorm van concurrentie of rivaliteit, geen gelijk trachten te krijgen in het tijd – ruimtelijke, dan vervalt de grondslag voor kwaad en agressie.
Wortels van de agressie liggen in het onbewuste. En worden vergeten door te verklaren
Agressie is aan beide zijden en wordt verstaan : nooit kan het in het concrete worden bereikt! Anderzijds: doorslaggevend is het concrete in de dualiteit van de vergankelijke wereld.