Spiritualiteit ontstaat als een mens wat ontwaakt en bewust wordt dat de mens heen en weer geslingerd wordt door deze werkelijkheid en overleeft in de waan van de dag van dagelijks bestaan in de vergankelijkheid.
Spiritualiteit is geen vrijblijvendheid. Het is een bezigheid om weg te vluchten uit de gedachtewereld van de denkgeest. Het is wegvluchten uit deze vergankelijke werkelijkheid van de wereld van vorm, energie-materie, oppervlakkigheid, tegenstellingen en veelheid.
Pas als de Ware Werkelijkheid uit de Geestelijke Werelden wordt gezien en ervaren komt er echt paniek in deze spirituele mens. In de volksmond heet het burn-out of een (rand)psychose. Een mens ‘overkomt’ dit en elke weg die wordt doorlopen loopt echter dood. De mens die spiritueel wordt, zoekt namelijk zich Zelf en is vergeten dat de mens Zelf een spiritueel Wezen is. Deze zoektocht in de vergankelijke wereld van vormen loopt uiteindelijk dood : de mens loopt vast, komt verder in onbalans, wordt ziek en spoedig zal een crisis volgen.
Het proces van ontwaken wordt door ieder mens verschillend ervaren en is voor ieder mens hetzelfde, doordat ieder mens gelijk en gelijkwaardig is met eigen unieke vaardigheden, gaven en talenten. De eerste stap naar Zelfverwerkelijking is gezet.