Het Wezen van de mens is in zijn fysieke en astrale hoedanigheid aards, slechts de Geest, ook de Godsvonk genoemd, en de uitstraling van deze is Kosmisch en van de Albron, de Bron, het Geheel, van God. Het Brandpunt tussen de Geest en de Stof in deze, is de Ziel van de mens, het Zelf dat als een voertuig voor de mens via de persoonlijkheid met haar mentale, astrale en grofstoffelijke lichamen door het aardse bestaan wendt als Zelfheid.
Planeet Aarde in haar totale vorm is evenzeer van het Geheel, van de Albron, van God. Echter het is een tegengestelde kracht waar door middel van spiegelreflexie een proces in werking kan worden gezet waardoor transformatie van de mens kan plaatsvinden. De mens heeft de planetaire vorm nodig om via de persoonlijkheid voor haar dagelijks bestaan daarin te ervaren, te doorleven, te ontwikkelen en te groeien op de levensweg volgens de bedoeling van de incarnatie. Dat is de zin van het Leven.
De mens is in de aardse vergankelijke wereld en niet van deze aardse wereld
De mens kan zich ogenschijnlijk los maken van de Bron, de Aarde, door puur intellectueel te verenigen en te werken op een niet-Kosmisch plan. Deze mens ontkent dan zijn Bron, het ontkent dan God en deze mens wil esoterisch gezien afstand nemen van de Vrucht van Moeder Aarde. Het draait zijn wieg de rug toe, echter deze zelfde mens zal worden geconfronteerd met zijn wieg op het moment dat deze mens in grote nood verkeert. Een mens die lijdt of in een crisis zit, is het meest toegankelijk tot zijn wieg, de Bron, tot God. Een bekend bijvoorbeeld van dit is symbolisch dat Moeder Maria Yeshua, Jezus in haar armen vast houdt na de kruisiging. De materie ketent de mens, verleidt de mens, leidt tot lijden, echter verlost de mens ook door een crisis.
Deze krachten kunnen alleen werken in de vorm van harmonie wat zorgt dat de Verbinding zich kan uitdrukken. Alles wat disharmonie brengt of niet in harmonie is, zal zich verstoren van deze krachten. Zoveel te sterker de ontkenning is van de Bron waaruit de fysieke en astrale mens voortkomt, zoveel te groter zal de kracht zijn waarop het zich tegen de mens en daardoor de Mensheid keert. De Bron, God, het Onvergankelijke zal uiteindelijk altijd het oude vergankelijke gevormde wegdrukken om het Nieuwe vergankelijke te vormen, zo verandert Moeder Aarde, Maria continu mee.
Ontkenning is schijnbaar losmaken vanuit het concrete denken van de mens, dus niet werkelijk, waardoor de krachten van de Moeder Aarde hun werk verder doen.
De mens is niet en nimmer in staat zich los te maken van planeet Aarde. Dat geldt ook voor de Kosmische en Geestelijke Wetgeving waar de mens niet aan onderuit kan. Het enige dat de mens rest, is dat accepteren of verslagen, gefrustreerd ermee om moeten gaan. De mens mag de illusie breken om te denken daar sturing aan te geven.
Vermogen van gedachtenkracht en gedachtenvorming
De mens is in staat door zijn Geestelijke kracht zijn fysieke vorm te vormen. Dit gebeurt bij sommigen bewust en bij velen onbewust (onderbewustzijn). De mens vormt zich in (dis)harmonie, (on)evenwicht en (on)balans met eventueel als gevolg dat de mens in zijn of haar eigen ziekten vormt. De mens heeft het vermogen dit te doen en kan dit. De mens kan deze energie ook ten positieve gebruiken en fysieke problemen van deze mens genezing. De mens met een ontwikkeld vermogen van gedachtenkracht en gedachtenvorming kan hier verder in groeien in helder denken in dit mentale lichaam van de mens.
Indien de mens Geestelijk het lichaam met al zijn lagere gebieden (mentale, gevoelsmatige, de emotionele en onderbewuste) en ingekapselde factoren die zich via het lichaam uitwerken, niet wens te accepteren, kan de mens zeer lang deze strijd tegen het onderbewuste, het mentale en het emotionele lichaam tegenhouden. De mens is als enig Wezen op planeet aarde die niet toe hoeft te geven aan de fysieke problemen welke de mens heeft. In die zin de mens is in staat door Geestelijke Aandacht en concentratie, pijn of andere fysieke ongemakken weg te denken of te overstijgen.
De mens is Geestelijk dermate sterk dat de mens Geest en lichaam van elkaar kan scheiden via het vermogen van gedachtenkracht en afgescheidenheid. Het lichaam als laagste vorm van de Geest, is altijd een weerspiegeling van het omhulsel van de Godsvonk, hetgeen wil zeggen, of de mens het nu door erfelijkheidsfactoren of door eigen toedoen in leefwijze heeft verkregen, het zal zich altijd via het fysiek vergankelijke lichaam uitwerken en dat kan leiden tot onbalans en een ziekte.
De mens is Heel en gebroken tegelijkertijd
Over de zuiverheid van het hoger Geestelijk gebied valt niets af te doen, echter op het lagere gebied van het mentale, gevoelsmatige de emotie en het onderbewustzijn kunnen zich vele factoren inkapselen die zich via het fysiek lichaam van de mens uitwerken. Terwijl de mens op een hoger niveau, op het Geestelijke en zelfs op het Goddelijk niveau, op het niveau van de Godsvonk totaal Zuiver is. De mens is Heel, Volledig, Zuiver als Geest en Ziel. Echter de persoonlijkheid van de mens, bestaande uit de drie lichamen, is de mens gevormd, vervormd, gebruikt en misbruikt door de ervaringen.
Toch moet de mens leren, dat de Aarde een leerschool voor de Mensheid is en derhalve heeft deze Mensheid in z’n Goddelijke vorm voor de planeet Aarde gekozen om de Drieëenheid van de Universele Vader, de Eeuwige Zoon en de Oneindige Geest te doorleven en te leven. De Drieëenheid van de Universele Vader, de Eeuwige Zoon en de Oneindige Geest (als Zijn Oneindige Dochter) is uitgedrukt in een drietal Wielen waarvan de spaken van elk Wiel een Kruis is. De mens is gekruisigd op een drietal Kruizen wat de grondslag is voor de mens in zijn Bestaan om als sterfelijke, evoluerende mens op te klimmen richting de Bron, naar God.
Acceptatie of niet-accepteren leidend tot strijd
Indien de mens Geestelijk het lichaam met al zijn lagere factoren niet wenst te accepteren, kan de mens zeer lang deze strijd tegen het onderbewustzijn, het mentaal- en emotioneel lichaam tegenhouden.
Echter vroeg of laat zal het lichaam, de lichamelijke factoren, deze krachten uitwerken, waardoor de mens zich dan definitief Geestelijk losmaakt van het lichaam en toch in het omhulsel de leerschool van de factoren meeneemt naar de Kosmische energieën en samentrekt in het Geestelijk hoger buddhisch niveau. Het buddhisch niveau is het gebied van de Ziel, het Zelf en het Hart. Vanuit het aardse oogpunt sterft de mens grofstoffelijk. Geestelijk gezien vervolgt deze mens via een morontia lichaam zijn weg door evoluerende werelden richting de Bron, God.
Intentie van de mens
Niets van het proces in het aardse bestaan kan worden vermeden of ontlopen : alles dient ter lering, tot inzicht leidend, herziende visie, overweging en Geestelijke groei. Hoe gaat de mens ermee om? De houding en intentie bij het oplossen van problemen leidt tot Geestelijke groei, stilstand of afwijzing al naar gelang de Geestelijke instelling: de intentie van de mens.
De mens die zich openstelt zonder bijbedoeling, die niet in het kwaad, echter vanuit goede wil in het goede van het Geheel de positiviteit en de mogelijkheden daarin geboden, wil bewerken, deze mens zal in zijn positiviteit al hetgeen dat door deze mens wordt gevisualiseerd ook werkelijk gaan verwezenlijken.