Roes maakt blind waardoor een patroon van ontwikkeling zich ontwikkeld en geen enkele verstoring of toeval duldt van buiten af. Alles buiten de ballingschap, de drie dimensionale wereld, wereld van roes is onwetenschappelijk en dus dood. De grondslag is alleen het vergankelijke binnen ruimte en bepaald door de tijd. Echter toch bestaat dat alles, want het toont aan dat er naast en buiten onze realiteit nog andere werkelijkheid bestaan. Toeval schijnt uit een andere werkelijkheid te stammen.
De Aarde wereld (de Olam Assia in de Kabbalah, symbolisch ‘Egypte’) heeft leiders die beslissingen nemen waarin het uiterlijk belangrijk is om zo roes te creëren dat alles wat de mens doet betekenis heeft voor deze wereld. De wereld van de vorm en veelheid worden overspoeld met vergankelijke vormen en uiterlijkheden. Er wordt een kunstmatig uiterlijke orde gecreëerd waarbinnen de mens als burger wordt geknecht met wetten, procedures, regeltjes, maatregelen, verplichtingen.
Roes zorgt voor het oog verliezen voor verhardingen en maakt blind
Roes zorgt voor bevrediging en genot : de mens is bewust van de maatstaven van Egypte, de gevestigde orde en dat voelt goed en behaaglijk. Echter deze mens is onvoldoende ontwaakt om de roes te herkennen en te breken.
Gevallen spieders (mensen die een glimp van de komende wereld hebben gezien) vallen in deze roes van behaaglijk gevoel. Dit gevoel maakt een astrale illusie.
Verspieders willen een leider die hen naar Egypte terug voert. Dit ontmenste toekomstbeeld is de ernstige val als teken dat alleen de dood redding kan brengen aan deze mens. Met de val van de verspieders houdt het wonen van God in deze wereld vergankelijke wereld op en wordt onzichtbaar daar God in de andere wereld van het Onvergankelijke is.
God is, leeft in alle Onvergankelijke Werelden achter de vergankelijke wereld van de vorm en veelheid
Hier stopt dan ook de 7de dag, de aardse vergankelijke wereld en komt de 8ste komende dag, de komende wereld waarin het Geestelijke, het Onvergankelijke leidend is en Zich uitdrukt in de aardse vergankelijke wereld.
De mens heeft hier een keuze in om patronen (het herhalen van het verleden) te doorbreken om door deze roes de realiteit te gaan zien en te ervaren.