Discipel Petrus is het symbool van Vertrouwen. Hij als symbool is de steen (Kabbalah: Malcout genaamd) waarop de Kerk van het Koninkrijk Gods wordt gebouwd. Het Symbool Steen is de vorm met de grondslag op de Stof. Ook begreep Hij toentertijd weinig van waarover Yeshua, Jezus het had, Hij was wel te vertrouwen en trouw.
Hetgeen Discipel Petrus toentertijd nog niet zag en nu wel ziet: het geloof in zich zelf, het vertrouwen om over water, de aardse wereld van tijd en ruimte, te lopen en niet te verdrinken.
Dus zijn leven te leven als mens zoals Yeshua, Jezus deed: niet onderworpen aan de wetten van het tijdruimtelijke, echter onderworpen aan de Wetten van het Geestelijke : de Vader. Hierin vertrouwen houden zodat Petrus vanuit zijn wezen, de winden, de Geest en de Geesten sturen en ook de tijd onder zich houden.
Daarom is Petrus als symbool de steen waarop de Kerk van het Koninkrijk Gods wordt gebouwd en wordt Petrus vaak afgebeeld met een tweetal sleutels : een Gouden Sleutel van de Hemel om tot het Koninkrijk Gods te komen en een zilveren sleutel om de deur te openen om de Hemel in het aardse dagelijks bestaan te leven.
Zijn weg is de weg die vooral aan Gene Zijde verloopt. Het ‘ik’ is alleen de vorm van het Zelf dat Eeuwig leeft aan de Onvergankelijke Gene Zijde en zich uitdrukt in deze aardse vergankelijke wereld binnen ruimte en bepaald in tijd via weten.
De mens die sterke benen heeft, die moed heeft en vertrouwen heeft om vanuit het aardse bestaan, de weg van Zelfverwerkelijking te vinden en te gaan, volgt Petrus om zich te richten op Yeshua, het Christus Beginsel van Licht en Liefde.