Dierlijke zintuigelijke waarneming
Een dier ziet alleen in de kringen, de omtrek, de oppervlakte en heeft slechts zeer weinig begrip voor het wezen. Als voorbeeld een paard of hond ziet meer de kleren dan de persoon zelf. Een dier oordeelt uitsluitend naar het uiterlijk, omdat zijn eigen wezen ingesteld is op het uiterlijk. Daarom is alles wat dierlijk is aan de mens, dus zijn gehele zintuiglijke waarneming en zijn reageren, eveneens gericht op het uitwendige en oppervlakkige. De mens wordt dus constant verleid door de verschijningsvorm zonder dat de mens het Wezen in en achter de vorm zuiver leert waarnemen.
Onvergankelijke dat Zich uitdrukt in de vergankelijke vorm
Dit gebeurt alleen bij de boom der kennis in de Kabbalah Levensboom, waar de gebroken slang “Nochosch” als symbool voor ‘verleiding’ verschijnt in een uiterlijke vorm van de Eenheid, de 1. Dit is steeds het geval met de oude, voorliggende werelden, die zich voordoen in een uiterlijke vorm van een Wezen als Eenheid, en daarbij steeds wisselende vergankelijke vormen aannemen. Het is lichaamseigen dat het lichaam zich laat misleiden door het uiterlijk en het lichaam kan zelfs niet anders dan doorleven gevoed door de ontwikkelingskracht (vanuit de Derde Bron). Het is daarom ook tevens de zin van het lichaam dat het zich laat misleiden (symbool “de slang”), want zonder dit zouden de oude, voorliggende werelden nooit worden bevrijd. De oude, voorliggende werelden met daarin de oorzaken met de uitdrukking als gevolg, worden ontsluierd als de uitdrukking in de vorm open breekt en tot Openbaring komt.
De mens uitgedrukt in de vorm en energie-materie
De mens (Adam) kreeg dus een vrouw (Eva, wat ‘vorm’ betekent). De mens is een Wezen omhult door vlees. De mens kreeg het lichaam juist om de oude, voorliggende werelden te bevrijden. Voordien wist de mens niet wat hij met de dierenwereld en al het andere geschapene dat tegenover hem stond moest beginnen. Hij gaf de dieren een naam, gaf dus te kennen dat hij hun wezen begreep en het begrijpen van het wezen hield in een afwijzing er van. Zolang de mens de wereld afwees, kon de wereld door de mens niet worden voltooid. Daarom moest er een andere wereld komen, een tweeheid wereld, een wereld in de dualiteit waarin de mens ook leeft en waarin de mogelijkheid van schijn bestond.
De mens gericht en vereenzelvigd met de vorm en energie-materie
Het uiterlijk schijnt het Wezen te zijn. Daarom begint de geschiedenis van Hemel en Aarde (de Toldos Schomaim ve Orets) ook met een tweeheid, namelijk met het neerdalen van de regen en het opstijgen van de damp, dus met een tweeheidsbeweging. Deze tweeheidsbeweging brengt in het verdere verloop mee een tweetal wezens in de mens, namelijk de splitsing in man en vrouw en van lichaam en Ziel. De vrouw liet zich door het uiterlijk beïnvloeden, omdat zij tevens het lichaam van de mens is, hetwelk zich eveneens door het uiterlijk laat beïnvloeden. Op deze wijze moest de mens het oude aannemen, want het lichaam verlangde daarnaar, ziet in al die verkledingen het Wezen en denkt altijd dan in het Wezen te zien en weet niet dat er iets anders bestaat dan hetgeen de mens waarneemt.
Hierdoor ontstaat de situatie dat de mens ten prooi valt aan de illusie van de zintuigen en begiftigd met een verstandelijkheid welke eerst belemmerd en gevangen houdt, echter de mens ten slotte verlost en bevrijd.
De mens heeft zintuiglijke waarneming nodig om zich te kunnen bewegen en te handelen in de wereld. Het is naar buiten gericht zijn door de mens, ook al is dat waarnemen vanuit de wereld van bestaan in de tweeheid (de Moeder) of vanuit de Geestelijke werelden (de Vader).
- In het fysische leven getuigt zintuiglijke waarneming het bestaan der dingen en is nodig om de weg in de vormwereld te vinden en te gaan.
- Het bewustzijn ontdekt de realiteit van betekenissen achter de vorm en energie-materie.
- De Geestelijke ervaring onthult echter aan de individuele mens de echte Waarden van het Leven. Deze hoge niveaus in het menselijk leven worden bereikt in de allerhoogste Liefde voor God en de onzelfzuchtige Liefde voor de mens.
Een mens heeft meerdere zintuigen, namelijk 7, op de 7 gebieden waarin de mens Zich bevindt. Dat maken 49 combinaties en de volmaakte Mens (Adam Kadmon), de Zoon van God, kan alle 50 zintuigen gebruiken. Afhankelijk van de mate van ontsluiten van de mens qua Zelfheid, bewustzijn en Geest, maakt welke zintuigen en de mate van, kan worden toegepast op de 3 werelden van vorm door de mens en eventueel op de achterliggende bovenmenselijke werelden.
Niet-ontwikkelde en gemiddelde mens
Voor het bewustzijn van de niet-ontwikkelde en gemiddelde mens is het leven van het ether-lichaam en kracht, die de dierlijke of stoffelijke aard bestuurt, de voornaamste uitdrukking van waarheid. Tijdens het ontwaken van bewustzijn van deze mens worden illusies aangevoeld en bezit zekere psychische vermogens en zintuigen, die het astrale gebied wel waarnemen, echter nog niet kunnen interpreteren. De sluier van illusie begint voor de ogen van deze mens weg te vallen echter deze mens weet dit niet.
Het denkvermogen van de gemiddelde ontwikkelde mens is de ontvanger via een vijftal zintuigen en de hersens van indrukken uit de uiterlijke wereld. Deze negatieve toestand waarin door schokken uit de uiterlijke wereld en de reacties van de astrale wereld, de veranderingen van het denkend beginsel teweeg wordt gebracht.
- Het denkvermogen neemt initiatief en het intellect wordt de overheersende factor. Het reageert op de gedachtestromen van het mentale gebied en de zintuigen. Hieruit ontstaat het redenerend beginsel dat op basis van de wegen verkregen info, zijn eigen gedachtestroom formuleert terwijl het tevens die van anderen waarneemt.
- Het stadium waarin de Ziel door middel van concentratie en meditatie erin slaagt haar denkbeelden en indrukken op het denkvermogen dat gestadig in het Licht wordt gehouden, af te drukken en op die wijze het mentaal lichaam in staat stelt gehoor te geven aan de indrukken en contacten, die uit de subjectieve en geestelijke werelden voortkomen.
Gevorderde mens
De gevorderde mens heeft contact met beide werkelijkheden en leert langzaam door het groter worden van het stralend Licht der Ziel, de illusie te verdrijven. Dualiteit, de tweeheid wereld is slechts en stadium op de evolutieboog en leidt tot besef van Eenheid. Deze astrale stadium, de mist, de nevel, vervormt en is gekleurd en mist perspectief, het vertekend en voortdurende veranderlijkheid. Ware visie is niet mogelijk. Het is de periode waarin Waarheid vaag wordt aangevoeld en de visie slechts onduidelijk en zo nu en dan wordt waargenomen. Het is dat tussenstadium tussen de overheersing van het dierenrijk en Geestelijk bewustzijn in, en het is alleen de Mensheid, die dit stadium van astrale illusie kent. Er bestaat geen astraal gebied, behalve in het bewustzijn van het 4de natuurrijk, de Mensheid, want de mens is “onder de illusie”. Hoe kan de mens, die slachtoffer van de illusies der zintuigen is, zoals alle menselijke schepselen, een begrip hebben van de bewustzijnsstaat van degenen, die zich van de illusie van het astraal-gebied bevrijd, of de bewustzijnsstaat beseffen van de levensvormen, die nog geen astraal bewustzijn hebben ontwikkeld?
De afgescheiden mens
Het is de tweeledige aard van het denkvermogen, die deze illusie veroorzaakt, want het denkvermogen van de mens begiftigt de mens met de sleutels van de Hemel of sluit de toegang tot de wereld van de Geestelijke Werkelijkheden voor de mens af. Het is het concretiserende, beginselloze denkvermogen, dat de oorzaak is van alle moeilijkheden der Mensheid. Het is het IK-gevoel en de Geest van de afgescheiden individualiteit die de Mensheid tot deze toestand hebben gebracht en hoort bij het ontwikkelingsproces. Het is het bewustzijn van dualiteit, het subjectief beseft “Ik ben God” en het daarmede samengaande, erkende gevoel van “Ik ben Vorm” dat de Mensheid in de Grote Illusie heeft gedompeld. Toch leidt deze Grote Illusie, de Maya, tot de sleutel voor de mens tot kennis en Waarheid en Koninkrijk Gods en brengt bevrijding tot stand.
Afgescheidenheid van de mens moet overwonnen worden in het astrale gebied, het gebied waar de nevelen, de mist, de duisteren, de schaduw moet oplossen, die zijn voortgekomen uit de vereniging van de vuren in de beginfasen. Deze energie van de Vijfde Straal is noodzakelijk om tot kennis en Waarheid te komen, echter de mens moet ook het vermogen ontwikkelen voor het toepassen van afgescheidenheid.
Als je inziet dat je niets hoeft te doen, heb je uit je denkgeest de waarde van het lichaam weggenomen
Dit Heilige moment, dit ogenblik, aanwezig zijn, dit altaar, deze rustplaats, dit centrum, vanuit hier wordt je gewezen je lichaam zondeloos (zonder pijn, zonder vernietiging) in te zetten en in je bewustzijn wordt een afwezig lichaam ervaren :
- Mens verbindt Goddelijke (Vader) met het aardse (de Moeder).
- Het lichaamsbewustzijn beperkt.
- Zolang de mens het bewustzijn tot zijn nietige zintuigen beperkt, zul de mens de Grootheid die de mens omringt niet zien.
Mens als Meester
De Meester heeft de menselijke ervaring doorgemaakt en heeft een in betrekkelijke mate van volmaaktheid bereikt. Aspecten omtrent fysiek contact zijn de Meesters volkomen te boven zijn en waarmee de Meesters volledig mee hebben afgedaan. Er is niets in de drie werelden van de mens waarmee de Meesters enige verwantschap bezitten, behalve de verwantschap met het Leven en de impuls van Liefde voor alle Wezens.
Voor de Meesters met een stoffelijk lichaam hebben bepaalde faciliteiten tot handelen verkregen zoals de vijf zintuigen die alleen worden gebruikt als het nodig is. Echter het contact van de Meesters met Discipelen en oudere Aspiranten in de wereld, waardoor de Meester met name werkt, tot stand brengen en onderhouden, is grotendeels telepathisch. Het vermogen van de impressie van de Meester, waarvan de doelmatigheid groter is dan het persoonlijk contact gebruikmakend van de zintuigen, heeft de menselijke methode volledig verdrongen. De Meesters bedienen Zich zelf nagenoeg uitsluitend van het systeem van Weten en telepathische wisselwerking en van impressie om Hun medewerkers te bereiken.