Zaaien van bewustzijn : onbalans en ziekte

In de geest ontstaan in feite alle ziektes

De mens wordt bewuster dat de angst voor ziekte en voor dood wordt verlaten, dat door de mens wordt begrepen dat ziekte disharmonie, onevenwicht en onbalans is en dat de mens aan de dood niet kan ontkomen. Het is een normaal verschijnsel dat de mens sterft en dat de mens incarneert en reïncarneert. De Geest van de mens, de Monade, de Godsvonk ontwikkelt, groeit, wordt sterker en krachtiger, leven na leven.

In de geest ontstaan in feite alle ziektes. Het grofstoffelijk lichaam is het laatste station waarin deze worden geopenbaard, echter alle ziektes als gevolg van disbalans, onevenwicht en disharmonie zijn in oorzaak Geestelijk. Zelfs alle ongelukken die de mens overkomen, ook al vindt de mens dat het niet zijn of haar schuld is, zijn in feite in de denkgeest van de mens ontstaan. Ook indien de mens steeds weer zogenaamd onschuldig wordt geconfronteerd met fysiek leed, dat hem of haar overkomt, is er toch ergens een mogelijkheid in de lagere, concrete denkgeest ontstaan om dit toe te laten, om dit aan te trekken. De geest kan maken dat het niet gebeurt. Alles wat uit harmonie is, zal disharmonie aantrekken en zal zodoende voor ziekte of storingen zorgen.

Ziekte kan worden voorkomen door naar het ziektebeeld te kijken en in harmonie te komen, balans te vinden in alles wat is : in Geest, in lichaam, tussen Geest en lichaam, tussen mens en omgeving, balans met de mensen om zich heen. Strijd, haat, rancune, jaloezie, angsten, vrees en boosheid geven disharmonie in alle lagen van de persoonlijkheid van de mens.

Onbalans in de denkgeest

In harmonie is niet alles laten gebeuren, maar juist dat de mens open, eerlijk en oprecht is naar zich Zelf. Dat is verbinden aan het Licht en niet aan verdichting en binding aan energie-materie en vorm.

Ziekte is een onbalans in de denkgeest en daar kan de oorzaak – in de meeste gevallen – worden weggenomen. Een denkgeest maakt ziek als de mens zich afscheid door afgescheidenheid en het lichaam gebruikt om slachtoffer of gevolg te zijn van wat deze mens heeft gemaakt. Deze mens richt zich op verdichting en binding aan energie-materie en vorm.

Echter de mens is een Bezield energetisch Wezen met daarin een denkgeest gebruikmakend van een lichaam om in deze Aardse vergankelijke wereld een bestaan te hebben, te bewegen, keuzes te maken en dingen te doen. Het is het vermogen het bewustzijn ontwikkelen om oorzaken van disharmonie, onevenwichtigheid, onbalans en symptomen van ziektes te gaan herkennen door de mens zelf en zich te richten op het Licht en de Bron.

Richten op het Licht en de Bron : Genezing

Het lichaam wordt bevrijd als de denkgeest erkent dat een lichaam niet ziek kan zijn, dan komt er verlossing bij elke stap in de afdaling naar de afscheiding te veranderen totdat je op elke schrede bent teruggekeerd, waardoor de Jacobs ladder is verdwenen en al het dromen van de wereld ongedaan zijn gemaakt. De Grote Illusie is gebroken en deze mens is dan in de Onvergankelijke Realiteit. Het proces van te vereenzelvigen met de zelf gebouwde illusionaire begoochelde wereld van disharmonie, onevenwicht en onbalans is noodzakelijk om als mens te ontwikkelen en te groeien en om uiteindelijk vrij van te worden en te zijn Verlost.

Een denkgeest is pas ziek als een andere denkgeest ermee instemt dat ze gescheiden zijn en is ziek-zijn hun gezamenlijke beslissing.
Als je je instemming weigert en het aandeel aanvaardt dat je hebt in het werkelijk maken van ziekte, kan de ander zijn schuld niet projecteren zonder jouw hulp om hem zichzelf als afgescheiden en afzonderlijk van jou te laten zien.
Je met de denkgeest van je Broeder Verbinden voorkomt de oorzaak van ziekte en de vermeende gevolgen : genezing zal het gevolg zijn.

Ziekte ontstaat door denkgeesten die zich van elkaar afscheiden door afgescheidenheid. Een Wonder doet niets daar denkgeesten in Verbinding zijn en niet kunnen afscheiden. In de droom is dit omgekeerd en worden denkgeesten als lichaam gezien die van elkaar gescheiden zijn en zich niet kunnen verbinden.

Oorzaak van alle pijn is de afscheiding door afgescheidenheid en afgescheiden handelen in de lagere, concrete denkgeest en is niet het grofstoffelijk lichaam dat daar alleen het gevolg van is. Afscheiding is niets, een lege ruimte, een smalle kloof, echter hierdoor ontstaat illusies, begoocheling en pijn in de denkgeest.

Genezing schuilt in Vergeving

Verbindt je met je Broeder waar de smalle kloof werd gezien en zo zal ziekte nu worden gezien zonder Oorzaak en kan worden vergeven, genezen en geheeld. Dit is het Heilige moment: je bent aangekomen in de kamer van God en je Zelf. Er is overvloed voor alle Gasten. Gasten zijn Zielen in ongebroken vorm. Dit is vergeving en verzoening voor je zelf aanvaarden door geen steun te verlenen aan iemands droom van ziekte en dood, dus niet deelt in de wens afgescheiden te zijn of illusies op zich zelf of op jou te richten of begoocheling leidend te laten zijn.

Je bent nu vrij. Je bent vrij van dromen, illusies van pijn, lijden en begoocheling, omdat je nu bewust vanuit aanwezigheid Hem dit eveneens laat zijn.

Als je wil hebben, zal je alles moeten (op)geven!

Je lichaam als woning is gebouwd op je Broeders gezondheid, op zijn geluk, op zijn zondeloosheid en alles wat zijn Vader heeft beloofd. Dit is het fundament vanuit het Geestelijke dat in elk mens aanwezig is in Verbinding met de Ziel.

Dit is de Ark van Veiligheid waarin de kracht ligt. De Ark is de vertaling van het woord “TEWA” en dat betekent “Het Woord“. De Ark is de belofte dat de Zoon Eeuwig is bij Zijn Vader. Het gevormde lichaam wordt van Hieruit gezien, zoals het is, en als niet meer of minder waard, dan de mate waarin het kan worden aangewend om Gods Zoon tot Zijn Thuis te bevrijden. En met dit doel is het persoonlijke vervoersmiddel van de mens of het instrument lichaam tijdelijk tot een Huis van Heiligheid gemaakt, want het deelt jouw Vaders Wil met jou.

Met beide voeten op planeet aarde in de aardse vergankelijke wereld binnen ruimte en bepaald in de tijd (Olam Malcout in de Kabbalah Levensboom) en in de Goddelijke ruimte die geen ruimte is en toch Bestaat (Aijing in de Kabbalah Levensboom) : het Koninkrijk van God, wacht Hij met vreugde tot elke hand een andere aanneemt, en elke hart er klaar voor is zich te verheffen en met Hem mee te gaan, want zo wordt de mens voorbereid op de stap waarin alle Vergeving wordt achtergelaten en tot Verlossing en Verzoening leidt.

De laatste stap is aan God, want alleen God kan een Volmaakte Zoon Scheppen, de Adam Kadmon en Zijn Vaderschap met Hem delen. De Adam Kadmon is de Mens die als evenbeeld God recht tegenover God staat. Het is de mens die innerlijk recht tegenover zijn eigen Gedachtenrichter staat.

Het Christus gelaat wordt aanschouwd eer de Vader wordt herinnerd, want Hij moet herinnerd blijven tot Zijn Zoon voorbij vergeving tot God’s Liefde heeft gereikt. Eerst wordt Liefde van Christus, het Christus Beginsel aanvaard en dan zal het weten komen daar Zij samen één zijn.

Geef de vergankelijke wereld met afgoden, zoals materiële vorm, verleiding, kwade gedachten (Satan), strijd op, afgescheidenheid met oordelen op, dan ontvang je in plaats van schuld en pijn, Liefde!

Dit bewust worden, maakt harmonie, evenwicht en balans, en de mens Levend vanuit Zijn Kern, kern gezond en dus niet ziek.