De volmaakte mens
Vanuit Aanwezigheid, Aanwezig zijn kan een mens alleen Zijn. De mens accepteert en beweegt mee met dat wat is. De mens deint mee. De mens danst mee op de woorden. De mens neemt in deze geen enkele positie in, behalve het Zijn. Dat is de positie van de mens wat ontstaat, de positie die is, en eigenlijk niet is, want de mens Is.
De positie van de mens op het evolutiepad
In de gedachtewereld van de mens kan de mens een positie innemen. De mens heeft hierin een vrije keuze. Vaak gebeurt het innemen van een positie onbewust als gevolg van het gevormde, vervormde zelfbeeld van de mens door de aangenomen sociale identiteit in combinatie met de interactie van de mens op dat wat aandient. In dat geval wordt de positie (on)bewust aangepast met als gevolg het daaruit vloeiende gedrag om deze positie op te eisen, te versterken, te bekrachtigen en te bewaken binnen het eigen gecreëerde beeld. Zaken zoals ego, roem, status, eer, trots, toorn, frivoliteit, illusie, jaloezie, bekordingen, begeerte, hebzucht, begoocheling en kwaad (gevoed vanuit haat), blijken leidend voor deze mens te zijn om het eigen Zelf te verbloemen en te misleiden, en tevens het eigen zelfbeeld en wereldbeeld passend en sluitend te maken.
Door het innemen van een positie die een mens niet heeft, is het beeld van de wereld en zich zelf van deze mens vervormd en de wereld wordt gezien vanuit een incorrect gezichtspunt. Deze mens is oneerlijk naar zich Zelf en heeft tevens een incorrecte waarneming. De incorrecte wereld van de gevangenis van gedachten, drogredenen, misplaatste verplichtingen is leidend voor deze mens, die zich Zelf hierdoor buiten spel zet en God, de Vader ook daardoor buiten spel zet. De mens staat alleen in zijn eigen gemaakte wereld en vecht om dat bestaan wat een doodlopend pad is en tot niets leidt, behalve tot onbalans en disharmonie, eventueel ziekte en uiteindelijk leidt tot de dood.
Eerlijk zijn kan alleen bij volledig vertrouwen en de wereld is gebouwd op vertrouwen
Deze disharmonie met zich Zelf, onevenwicht en onbalans is voeding voor het innerlijk strijdveld, wat de mens strijdend maakt om dit eigen beeld en wereld te rechtvaardigen. Het gedrag, expressie met handelswijze en hoedanigheid van deze mens is een gevolg van deze incorrect ingenomen positie met innerlijke strijd om deze gekozen positie te rechtvaardigen en te beschermen. Deze strijd kan naar buiten zijn gericht, echter ook naar binnen zijn gericht om het Zelf aan te vallen. In het eerste geval worden anderen in deze strijd betrokken om het verhaal van deze positie en het gelijk daarin te rechtvaardigen. In het tweede geval leidt dit tot een disharmonie, uiteindelijk onbalans en ziekte.
Oneerlijkheid leidt tot afgescheidenheid en oordelen
Een gevolg van deze oneerlijkheid door het innemen van een positie die de mens niet heeft, is dat de mens afgescheiden denkt en handelt vanuit afgescheidenheid in het denken wat leidt tot oordelen om het eigen zelfbeeld en wereldbeeld te beschermen. Oordelen is door zelfmisleiding, gebrek aan vertrouwen en teleurstelling in de Broeders, de mensen als Zielen om de mens heen, dus in je Zelf.
Oordelen leidt tot afgescheidenheid en afgescheiden handelen, en dat beperkt de mens zelf waardoor de mens in onevenwicht en onbalans raakt
Zonder oordeel is alles aanvaardbaar. Het is vanuit een niet opgedeelde werkelijkheid zonder afgescheidenheid en zonder afgescheiden handelen.
Oordelen vernietigt namelijk eerlijkheid en slaat vertrouwen stuk.
Innemen van een eerlijke positie als richting
Mocht een positie worden ingenomen, neem dan een positie in om door de bril van je eigen waardeoordelen naar de werkelijkheid te kijken. Het is het gaan zien van je eigen oordeel over de opgedeelde werkelijkheid dat de spreekwoordelijke balk in je eigen oog is wat ook mag worden gezien.
Je raakt de heelheid van de werkelijkheid kwijt en ook op de heelheid van je Zelf.
Je wordt blind voor de werkelijkheid buiten je en de werkelijkheid binnen je.
Je waardeoordeel over de werkelijkheid verleent aan alles een sluier waarachter de echte Werkelijkheid verborgen raakt : je ziet je waardeoordeel als werkelijkheid, en ziet niet de echte hele Werkelijkheid.
Laat gehechtheid aan dat waardeoordeel over de werkelijkheid los, dan valt de sluier weg en daardoor herstel je ook jezelf in je Oorspronkelijke Eenheid: de volmaakte mens als Adam Kadmon. Dit ontbonden worden van dualiteiten tot de Oorsprong, hierna kan de mens weer laven aan de Kosmische moederschoot die alle Leven voedt.
Juiste positie
Nu je als mens de weg van Zelfverwerkelijking vervolgt, de weg van het Eeuwig Leven bent ingeslagen, nu je je aanstelling hebt aanvaard en je orders om voorwaarts te gaan hebt ontvangen, hoef je niet bang te zijn voor de gevaren van menselijke vergeetachtigheid en van de onstandvastigheid van stervelingen.
Houdt vertrouwen!
Raak niet verontrust door twijfel aan je welslagen of door verbijsterende verwarring, wankel niet en trek je status en positie niet in twijfel, want in ieder donker moment, bij iedere kruising van de weg waarop je voort worstelt, zal de Geest van Waarheid altijd spreken en tot je zeggen: ‘Dit is de weg’.
De mens is dan op de juiste positie van zijn eigen levensweg terecht gekomen.