Ontkenning

Ontkenning van ons Ware Zelf

Tijdens het opgroeien leer de mens ‘ik’ zeggen tegen de sociale identiteit. Vanaf onze kinderjaren is een aanpassingsproces gaande aan de sociale omgeving waarin vaak ontkenning van ons Ware Zelf plaatsvindt. De mens denkt dat beeld te zijn en is eigenlijk gevormd, vervormd en misvormd om te voldoen aan verlangens van de sociale omgeving van deze mens. Dat kan een vergissing zijn als de sociale identiteit of valse zelf niet samenvalt met het Ware Zelf, met de Ware aard, datgeen deze mens in essentie is en brengt.

Door deze mens zich identificeert met een wezensvreemd Zelfbeeld, kan deze mens afgesneden raken van de innerlijke ervaring van het Ware Zelf. Afgesnedenheid en afgescheidenheid is symbolisch een lemen muur waarachter de mens gevangen zit in een vals Zelfbeeld : een beperkende gekaderdheid van onjuiste gedachten als een zelf gecreëerde gevangenis.

Door afgescheiden te zijn van en het ontkennen van het Ware Zelf en tevens gevangen te zitten in de lagere, concrete denkgeest in de persoonlijkheid van deze mens, heeft de mens de keuze om buiten zich te denken : de ontkenning. Het gevolg is gedrag van ontkenning, mijden en weglopen van situaties.

Deze mens is gevangen in de Grote Illusie, heeft zich Zelf en God vermoord. Deze mens zet zich Zelf namelijk buitenspel en zet het Geestelijke, zet God buitenspel. De mens kiest onbewust voor verleiding in de vergankelijke vorm en kiest voor de energie-materie en de vorm.

De mens is in de aardse vergankelijke wereld en niet van deze aardse wereld

De mens kan zich ogenschijnlijk los maken van de Bron, de Aarde, door puur intellectueel te verenigen en te werken op een niet-Kosmisch plan. Deze mens ontkent dan zijn Bron, het ontkent dan God en deze mens wil esoterisch gezien afstand nemen van de Vrucht van Moeder Aarde. Het draait zijn wieg de rug toe, echter deze mens zal worden geconfronteerd met zijn wieg op het moment dat deze mens in grote nood verkeert. Deze mens kan dit niet ontlopen en kan dit niet ontkennen. Een mens die lijdt of in een crisis zit, is het meest toegankelijk tot zijn wieg, de Bron, tot God. De materie ketent de mens, verleidt de mens, leidt tot lijden, echter verlost de mens ook door een crisis.

Deze krachten kunnen alleen werken in de vorm van Harmonie wat zorgt dat de Verbinding zich door deze mens kan uitdrukken. Alles wat disharmonie brengt of niet in Harmonie is, zal zich verstoren van deze krachten. Zoveel te sterker de ontkenning is van de Bron waaruit deze fysieke en astrale mens voortkomt, zoveel te groter zal de kracht zijn waarop het zich tegen deze mens en daardoor de Mensheid keert. De Bron, God, het Onvergankelijke zal uiteindelijk altijd het oude vergankelijke gevormde wegdrukken om het Nieuwe vergankelijke te vormen.

Vernietiging van de ontkenning

Ontkenning is dus schijnbaar losmaken vanuit het lagere, concrete denken van de mens, dus niet werkelijk, waardoor de krachten van planeet Moeder Aarde hun werk verder doen. De mens is niet en nimmer in staat zich los te maken van planeet Aarde. Dat geldt ook voor de Kosmische en Geestelijke Wetgeving waar de mens niet aan onderuit kan. Het enige dat de mens rest, is de keuze dat accepteren of verslagen met frustratie ermee om moeten gaan. De mens mag de illusie breken om te denken daar sturing aan te geven.

De vernietiging van de dood en het afbreken van de vorm is de openbaring van de Eerste Straal, want in werkelijkheid brengt deze Straal de dood van ontkenning en de Inwijding in zuivere werkzaamheid tot stand. Het is de energie van Goddelijke aansporing : het Leven in de zaad dat geleidelijk alle vormen vernietigt, opdat die besefte rijpheid kan opbloeien. Dat is de sleutel van deze Eerste Straal. Het is de Wil die de mens Inwijdt. De Vierde Straal bevat onder andere de wil om de grenslijnen te vernietigen. Het is verwant aan, het lagere aspect van de Eerste Straal. Het is de wil die de illusie van de ontkenning vernietigt in de lagere, concrete denkgeest van deze mens. 

Het Benodigde zal namelijk altijd tot de mens komen om de mens verder te leiden op de weg richting de Bron, ook ontkent deze mens dat, dit feit valt niet te ontkennen.