“Gij die werkt en mij niet volgt, zal Hem niet ontvangen“
Een uitspraak van Yeshua (Jezus) toen Hij samen met zijn Discipelen fysiek door de wereld wendde om de Boodschap van het Koninkrijk Gods te vertellen ongeveer 2000 jaar geleden. De mens die vanuit willen veel moeite doet door te werken om wat te bereiken, sluit zich onbewust af voor het Geestelijke. De mens isoleert zich zelf, sluit het hart af, ketent zich vast in de zelf onbewust gevormde gevangenis van gedachten en verplichtingen om het gestelde einddoel te bereiken.
Een mens op zijn levensweg zal altijd bezig zijn en op die levensweg is de voeding die de mens voedt om te ontwikkelen en te groeien. Op die weg zal de mens ook werken om voor zich zelf en eventueel gezin of familie van geld, materialen en goederen te voorzien. Het behoort bij het levensonderhoud waartoe de mens door het aardse bestaan gedwongen is om verantwoordelijkheid hierin te nemen. Vaak heeft werken niets met leven te maken en heeft het meer met overleven te maken. De mens werkt om te kunnen leven in plaats dat een mens leeft om te werken.
Ofschoon het werk dus belangrijk is voor het levensonderhoud, is het zelf dit niet. Wanneer je als mens je zelf belangrijk voelt, verliest je energie aan de slijtage van de waardigheid van het ego, zodat er weinig energie overblijft voor het werk. Het gevoel van eigen gewichtigheid put onrijpe schepselen uit, niet de gewichtigheid van het werk.
Het werken als proces is voeding voor de mens en tevens het resultaat
Het resultaat is dus niet de resultante van het uitgevoerde werk door de mens en zeker niet degene als mens die het werk heeft uitgevoerd. Het is het element van het zelf dat namelijk uitput, niet de inspanning om prestaties te leveren. Je kunt gewichtig werk doen indien je niet een gevoel van eigen gewichtigheid ontwikkelt. Je kunt verscheidene dingen even gemakkelijk doen als één ding, indien je jezelf er buiten laat. Dit betekent dat invloeden op het zelf in de vorm van ego, status, trots, roem, en eer geen prioriteit meer krijgen.
Het enige dat naast en tijdens het uitvoeren van het werk er toe doet is dat het werk met Aandacht door de mens mag worden gedaan. Het werk is dan vanuit het Zelf, vanuit de juiste positie, om het werk te doen zonder dat het Zelf in de vorm er tussen staat, het onderwerp is, meewerkend voorwerp is of lijdend voorwerp is. De mens voert het werk met Aandacht ongehecht uit.
Verscheidenheid in het werk geeft echter wel ontspanning tijdens het doen van het werk. Eentonigheid in het werk is datgene wat vermoeit en uitput. Dag in dag uit is dan voor de mens hetzelfde : een routinematige, roterende beweging is werk geworden dat niets meer met leven te maken heeft en leidt tot overleven ofwel het alternatief van de dood.
De mens die op de levensweg kiest om de weg van Zelfverwezenlijking te gaan, werkt eigenlijk ook en zal op termijn, afhankelijk van diverse factoren en of het gegeven is, door het Geheel (de Hiërarchie) worden vrijgesteld van werk in het aardse bestaan om zo als Discipel of Ingewijde de handen vrij te hebben om de medemens als Broeder en zo de Mensheid te dienen en de Hiërarchie te helpen met het verwezenlijken van het Plan.