Kruisiging van de mens

De term Kruisiging

Wij als mens leven op planeet Moeder Aarde. Deze planeet wordt ook de planeet van het Kruis binnen de Kosmos genoemd. Het symbool van het kruis heeft een negatieve naklank door natuurlijk de Tweede Wereldoorlog. Het Swazi kruis wat niets minder het symbool is van het Beweeglijk Kruis waarop de persoonlijkheid van de mens en de Mensheid is genageld. De tweede negatieve naklank van het symbool “het kruis” is natuurlijk de Scheppers Zoon Michael van God van het Universum Nebadon, die als man, Yeshua, Jezus op planeet Moeder Aarde kwam met Zijn Boodschap dat er maar Eén God is van Liefde en Licht. Ondanks dat werd Hij door de Joden veroordeeld, en door de Romeinen, de heersers op dat moment 2000 jaar geleden, gekruisigd. Wat een verschrikking en het is bijna niet te bevatten, zo verschrikkelijk hoe Hij, Yeshua, Jezus werd gemarteld en gekruisigd. Hiervoor was het door de Romeinen ook zo bedacht om aan iedereen duidelijk te maken hoe afschuwelijk het zou zijn om zo te sterven aan het kruis. In de Kosmos heeft onze planeet, Moeder Aarde, naast de naam Urantia, daarom ook de bijnaam “de planeet van het kruis” hierdoor gekregen. Het kruis is de weergave van het kwaad en haat dat woekert op onze planeet Moeder Aarde, echter het kruis is juist de brug tussen belangrijke energieën die de Aardse wereld vormgeven : de Olam Assia. De Schepping van de Schepper zal zich uitdrukken o.a. via deze Aardse wereld, Olam Assia om naar de Bron, naar God terug te keren.

Momenteel, tweeduizend jaar na de Romeinse kruisiging is het kruis een abstracte theologische term geworden. Het kan daarom moeilijk voor ons als mens zijn om emotioneel geraakt te worden door wat het was : een afschuwelijk martelingsmiddel dat de Romeinen gebruikten om hun toorn uit te oefenen op hun grootste misdadigers, echter ook op Yeshua, Jezus, . Het was de veroordeling door de Joden en de woede van de Romeinen, echter het was ook het uitdrukkingsmiddel van macht en macht over anderen de toorn van de Romeinen. Hetzelfde geldt voor de verschrikkingen van de Tweede Wereld oorlog dat met name een karmische gevolg was van deze kruisiging van Yeshua, Jezus en dat de Mensheid een stuk van het astrale gebied oploste. Ondanks dat, hangen over de gehele wereld op Aarde genoeg kruizen als symbool als symboliek aan Yeshua, Jezus, echter ook als symbool van Geloof, Religie, Gebed en Mediatie.

De mens gericht op materie laat zich nagelen

De primitieve mens tot aan de gemiddelde mens is onbewust gedwongen gericht op energie-materie en vorm. Vaak is deze mens eenzijdig gericht op het hebben van materie en vorm waardoor deze mensen geketend zijn aan materie. De mens kiest onbewust voor de materie en vorm waardoor deze mens zich aan het nagelen is op het Beweeglijk Kruis. Het is het laten verleiden door het ego met het één worden met de energie-materie wat leidt uit eindelijk tot lijden van de mens : de kruisiging van de mens op het Beweeglijk Kruis.

Zaken zoals trots, toorn, kwaad, afgescheidenheid en hebzucht moeten worden getrotseerd door de mens om los te komen van deze ketenen. De onbewuste mens met bovenstaande zaken in het gedrag is genageld op het Beweeglijk Kruis waardoor op den duur een kruisiging plaats vindt op het Beweeglijk Kruis als het gedrag ongewijzigd blijft. Deze mens is een gevangene geworden in de zelf gemaakte gedachtewereld wat uiteindelijk leidt tot onbalans, ziekte en mogelijk de dood.

De persoonlijkheid van de mens heeft trouwens het altijd te doen met het Beweeglijk Kruis, zo ook de huidige Mensheid wat het collectief is van de som van de persoonlijkheden van de mensen. Zowel de persoonlijkheid van de mens als de som van deze persoonlijkheden van de mens, de Mensheid staat op het Beweeglijk Kruis. Het is aan de mens zelf of de persoonlijkheid van de mens staat en zich volledig geeft aan het Geestelijke of lijdt. Het Zelf, de Ziel van elk mens staat op het Vaste Kruis, en kan nooit worden genageld of gekruisigd op het Beweeglijk Kruis. Het Wezen mens als Ziel staat op het Vaste Kruis en is in de wereld van materie en vorm gedragen door het Beweeglijk Kruis. De mens die verstrikt is, geketend is en gevangen is in de wereld van materie en vorm, die is gekruisigd op het Beweeglijk Kruis ook staat de eigen Ziel en Zelf op het Vaste Kruis. Deze mens heeft onbewust het Zelf buitenspel gezet.

De mens gekruisigd op het Beweeglijk Kruis

Doordat de Ziel, het Zelf van de mens op het Vaste Kruis staat en de persoonlijkheid van deze mens op het Beweeglijk Kruis, kan de mens in disharmonie, in onevenwicht en in disbalans raken. Deze mens die zich (on)bewust richt op trots, toorn, kwaad, afgescheidenheid en hebzucht loopt op den duur vast, raakt verder in onbalans en wordt meestal ziek met eventueel dood tot gevolg. Deze mens is genageld en gekruisigd op het Beweeglijk Kruis. Alleen de zieke mens kan ervaren wat Verlossing is. De zieke is de Uitverkorene tot deze Vreugde, ook ervaart deze mens gericht op de materie vaak deze situatie van ziekte niet als Vreugde. Uitleggingen van ziekte zijn pogingen om een samengesteld geheel van verschijnselen en symptomen met behulp van maar één werkelijkheid te meten met de maatstaven van deze vergankelijke Aardse werkelijkheid van energie-materie, vormen, tegenstellingen, verschijnselen en veelheid (Olam Assia) gedragen door het Beweeglijk Kruis. Deze mens richt zich op de materie en vorm en is daardoor genageld en gekruisigd op het Beweeglijk Kruis. Kosmische, Geestelijke Waarden en Werkelijkheden worden niet in deze afweging meegenomen voor het oplossen van disbalans en ziekte, terwijl deze Waarden en Werkelijkheden Zich uitdrukken in de Aardse wereld van het Beweeglijk Kruis. De mens zelf is onbewust hiervan.

Toch is dit proces van hebzucht naar materialisme nodig voor het individu om de energie-materie te waarderen, illusies te breken, begoocheling op te lossen en zo richting het Zelf te keren door het groeien in bewustzijn als brug. De mens gaat naar zich Zelf zoeken, tracht te gaan staan en vrij te komen van het genageld en geketend zijn aan het Beweeglijk Kruis. Deze mens wordt steeds meer bewust dat ook de maatstaven van het Wezenlijke, het Onvergankelijke zich uitdrukken in deze vergankelijke werkelijkheid van bestaan van energie-materie, vormen, tegenstellingen, verschijnselen en veelheid (Olam Assia). Door als mens bewust te richten op God, op de Gene Zijde en de wereld met Wetten en Maatstaven van het Onvergankelijke Geestelijke, zal de mens helen tot de Essentie die de mens van Oorsprong is en Vreugde gaan ervaren. Deze mens zal moeten gaan staan : de Opstanding.

Ga in je zelf staan : de Opstanding

Opstanding is het kenmerk van de natuur. Dat is de dood niet, want dat is een wachtkamer voor de opstanding. De opstanding is de sleutel tot de wereld van Bedoeling en is het fundamentele thema van alle Wereldgodsdiensten in het verleden, het heden en de toekomst, geloven en religies. De opstanding van de Geest in de mens, in alle vormen, in alle Rijken, is het doel van het evolutionaire proces van de mens. Het is de weg van de mens in Zelfverwerkelijking, en dit brengt bevrijding van materialisme en zelfzucht met zich mee. In de opstanding zijn evolutie en dood slechts voorbereidende en bekende stadia. De Boodschap van Yeshua, Jezus als Christus, toen Hij het laatst op planeet Moeder Aarde was tijdens Zijn Opstanding, werd niet begrepen door de mens, die verstrikt is in begoocheling en illusies waardoor de laatste twee eeuwen de nadruk op de kruisiging en de dood is, in plaats de nadruk op de Opstanding van de mens. Alleen tijdens Pasen, in verschillende kerken en op begraafplaatsen wordt bij Opstanding bij stil gestaan.

Christus heeft de mens nooit verlaten of dat Hij ergens in de Hemel schuil houdt. De Christus is de Soevereine Scheppers Zoon Michael van het Universum Nebadon, waarbinnen de Mensheid op Moeder Aarde is. Dus deze Eenheid is Altijd en Hij, de Christus is altijd binnen het bereik van de mens. De mens zal uiteindelijk tot het Zelf terug keren. Het Zelf is de Ziel op het Vaste Kruis waarna de Christus energie de Macht overneemt over het Zelf en het ego in de persoonlijkheid van deze mens. Het Zelf is het Brandpunt, het punt dat voor waarneming zit, in de Realiteit, buiten de dualiteit. Het is het punt van voor innerlijke versus uiterlijke waarneming, tevens het Punt van Open Aandacht versus gesloten Aandacht via de persoonlijkheid. De Christus drukt Zich dan uit door de Zelfheid van deze mens. Het Zelf van de mens is, en wordt en is dan de Christus Zelf waardoor de Vader in de mens wordt geboren en deze mens geboren in God. Het maakt deze mens vrij zodat Christus en God vrij zijn.

Symboliek van de gekruisigde mens

De mens die gekruisigd is aan het Beweeglijk Kruis raakt verder in de tijd in disbalans. Dit leidt tot signalen, symptomen, pijnen en andere tekenen die bijdragen aan het tonen aan deze mens dat er obstakels, weerstanden, gebreken zijn waaronder eventueel trauma’s uit vorige levens, die aandacht behoeven. Alles heeft een Reden en Betekenis, zo ook de gevolgen van het genageld zijn door de kruisiging. Het kruis zelf heeft vier armen waaraan de voeten met enkels en de armen met polsen worden vast genageld. Een mens die genageld is, gekruisigd is, kan de “doodsteek” in het hart krijgen. De romeinen staken Yeshua, Jezus in het hart om zeker te zijn dat Hij dood was.

De symboliek van de kruisiging wordt toegelicht voor de handen met polsen, de voeten met enkels, het hart en het denkvermogen. Deze symboliek is de Geestelijke uitdrukking met tevens de Oorzakelijk Reden en Betekenis voor de genagelde en gekruisigde mens om daarvan vrij te komen : te ontkruisigen.

Symboliek : handen met polsen van de gekruisigde mens

Ongemak, pijn of spanning in de polsen kan worden geïnterpreteerd als een thema rond gebondenheid, machteloosheid, overgave en het dragen van een last, het gevoel van schuld of gebukt gaan aan een zonde. In het beeld van kruisiging zijn de polsen letterlijk plaatsen waar een mens wordt vastgemaakt of zich zelf heeft vastgezet. De polsen staan symbool voor handelen, dragen, vasthouden en verantwoordelijkheid in de wereld. Het is niet alleen voor jezelf handelen, echter ook dingen oppakken, doordat je als mens ziet dat deze zaken anders blijven liggen. Het kan bewust zijn van een besef hebben van groepsverantwoordelijkheid. De vraag die gesteld kan worden als gevolg van pijnen in handen en polsen : “Wat neem ik daadwerkelijk in mijn handen? Wat is van mij om te doen? Wat laat ik bij anderen? Waarom handel ik? Is het handelen vanuit willen of moeten? Hoe handel ik vrij?”

• Vastzitten : het gevoel geen vrijheid te hebben of niet uit een situatie te kunnen bewegen
• Geketend zijn : het gevoel hebben van druk door geketendheid en beperkt te worden en geen vrijheid te hebben
• Machteloosheid : iets ondergaan zonder het gevoel controle te hebben
• Last dragen : te veel verantwoordelijkheid, schuld of het leed van anderen dragen
• Overgave versus verzet : een innerlijk conflict tussen loslaten en je ergens tegen verzetten
• Handelen, creëren en vormgeven : handen en polsen staan symbolisch voor wat je doet en in de wereld brengt. Pijn kan dan metaforisch raken aan de vraag: “Wat mag ik wel of niet doen?”
• Door groepsverantwoordelijkheid besef een gevoel hebben van “Als niemand het doet, moet ik het doen.” met als gevolg verantwoordelijkheid naar je toe trekken, dus ook dragen wat eigenlijk van anderen is, gaan anticiperen op mogelijk gedoe, handelen om de groep bij elkaar en functionerend te houden en daardoor wordt spanning en druk ervaren

In relatie tot het beeld van de kruisiging “Ik hoef mezelf niet vast te maken aan verantwoordelijkheden die niet van mij zijn om het geheel te laten functioneren dit vanuit groepsverantwoordelijkheid besef en het nemen van verantwoordelijkheid.” De polsen geven in symboliek de grens aan tussen :

• verantwoordelijkheid nemen versus verantwoordelijkheid overnemen
• dienstbaar zijn versus jezelf opofferen
• groepsbewustzijn versus de groep dragen
• handelen versus alles zelf moeten handelen
• integriteit versus compenseren voor het gebrek aan integriteit van anderen
• vooruitzien versus voortdurend op dreigend gedoe anticiperen
• vrijwillig en zonder voorwaarden handelen versus innerlijk gedwongen voelen dat je het moet oplossen

De symbolische bevrijding van de handen en de polsen : je handen mogen blijven handelen, zonder dat je jezelf aan de verantwoordelijkheid van het geheel hoeft vast te binden door voorwaarden. Het is juist niet minder verantwoordelijkheid nemen, echter verantwoordelijkheid zuiver dragen. Als mens vertrouw je erop dat ook de andere mens zijn of haar eigen verantwoordelijkheid kan ontwikkelen.

Een mens die zich zelf ontnagelt en ontkruisigt van het Beweeglijk Kruis, dus vrij wordt van de Grote Illusie, krijgt een vrije, autonome dienstbaarheid aan het Geheel. “Ik neem verantwoordelijkheid voor wat van mij is. Ik handel vrijwillig in het belang van het Geheel. Ik rond af wat ik op mij neem. Daarna laat ik het los. Daardoor blijven mijn handen vrij om opnieuw te handelen waar dat nodig en passend is.” Als mens houdt je je handelingsvermogen en handen vrij, echter laat de verplichting los om alles en iedereen te dragen. Het is een andere gedachten gerichtheid in het denkvermogen.

Vanuit groepsverantwoordelijkheid besef in deze geldt : “Ik zie het Geheel, inclusief mijn eigen plaats en positie daarin, en zorg dat verantwoordelijkheden op de juiste plek terechtkomen door te delegeren of uit te besteden.” Dat is nog steeds dienen en het is zelfs een zuiverder vorm van dienen. De handen hoeven niet vrij te worden doordat er niets meer te doen is, echter de handen worden vrij doordat je als mens kiest om niet alles zelf te hoeven vast te houden en/of te dragen.

Vrije ontkruisigde handen : “Ik zie wat nodig is, kies mijn verantwoordelijkheid, handel waar dat mijn taak is, delegeer waar dat beter is, rond af en laat los.” De Geestelijke dienstbaarheid blijft beschikbaar, terwijl de aardse verantwoordelijkheden niet langer automatisch de hele handelingsruimte innemen. Vanuit keuzevrijheid “Omdat ik vrij ben, kan ik kiezen waar mijn handelen werkelijk het meeste bijdraagt aan de ontwikkeling en het welzijn van het Geheel.” Dat maakt uitbesteden en delegeren geen afstand doen van verantwoordelijkheid, maar juist een vorm van verantwoordelijkheid nemen en vrije handen houden.

Symboliek : voeten met enkels van de gekruisigde mens

Voeten en enkels staan symbolisch voor richting, gronding en vooruitgaan van de mens. De vraag die gesteld kan worden als gevolg van ongemakken en pijnen in voeten en enkels : “Waar sta ik? Waar ga ik heen? Wat is mijn plaats? Wat is mijn positie? Hoe breng ik mijn Geestelijke richting in de aardse werkelijkheid?”

Symbolisch hebben voeten en enkels vooral te maken met :

• dragen : letterlijk het gewicht van je lichaam dragen, echter ook het dragen van lasten met als gevolg zelf medelijden
• staan : je positie en plek innemen in de wereld en ergens op kunnen staan
• gronding : het Geestelijke Verbinden met het vergankelijke aardse van energie-materie, vormen, tegenstellingen, verschijnselen en veelheid (Olam Assia)
• richting : weten waar je naartoe gaat
• vooruitgaan : daadwerkelijk een levenspad gaan bewandelen
• flexibiliteit : kunnen bijsturen zonder je fundament kwijt te raken en je zelf te verliezen

Ongemakken, pijn of spanning in de voeten en enkels kan worden geïnterpreteerd als een thema rond richting, gronding en vooruitgaan met als kern : “Hoe geef ik mijn Geestelijke gerichtheid een plaats in het aardse leven, en op welke grond sta ik terwijl ik mijn weg ga?” Ongeacht wat het Geestelijk doel van elk individueel mens is, voeten en enkels vormen symbolisch de tegenpool : het doel van deze mens daadwerkelijk belichamen en op aarde vormgeven door te gaan staan, te aarden, richting te weten, en juiste positie en plaats in het aardse leven in te nemen.

Symboliek : het hart van de gekruisigde mens

Ongemakken, pijn of spanning op de rug, tussen de schouderbladen, bij de ribben en het hart kan worden geïnterpreteerd als een thema rond “Wat draag ik? Welke ondersteuning, dragen, verantwoordelijkheid, iets achter je meedragen.” Van de achterkant bij de schouderbladen naar de zijkant van de ribben : wat eerst meer verborgen of op de achtergrond was, komt meer naar voren en wordt voelbaar in je directe levensruimte wat wordt gedragen. Pijnen of spanning rond de hartstreek : “Wat is werkelijk van mij? Wat raakt mij? Waar ligt mijn liefde en verbondenheid? Wat is werkelijk Waar en wat is niet waar?”

De vraag die kan worden gesteld is “Kan mijn hart open zijn voor het Geheel?”. Na het vrij worden, het ontkruisigen van het hart “Hoe handel ik vanuit het open hart, zonder het Geheel op mijn schouders te nemen? Kan ik überhaupt via mijn Hart ontvangen of wil ik het beperken door te doseren? Wat vanuit die openheid van het hart gebeurt, moet nu ook vrij kunnen worden vormgegeven via de handen en de polsen.” Het hart staat symbolisch voor de bron van dienstbaarheid van Liefde, betrokkenheid, verbondenheid en openheid. Een open hart maakt bewuste keuzes naar juiste handelen met verantwoordelijkheid op de juiste plek houden, en de handeling afronden en vervolgens loslaten.

Het doel van de mens is niet om niets meer te dragen. Het doel is om alleen datgene te dragen wat werkelijk van deze mens is. Neem de verantwoordelijkheid en draag alleen wat van jou is. Dat behoort tot jouw wereld.

Symboliek : denkvermogen van de gekruisigde mens

De voeten met enkels, handen met polsen en het hart waren genageld aan het kruis, echter natuurlijk kwam dat door het denkvermogen dat werkelijk zich liet kruisigen op het Beweeglijk Kruis. Het is namelijk een kruisiging van het denkvermogen : het denken dat zich identificeert met een bepaalde vorm en daardoor het levende bewustzijn als het ware vastzet. Symbolisch heeft dit een bijzondere Betekenis :

• Voeten en enkels : het vermogen om te staan, richting te kiezen en je weg te gaan
• Handen en polsen : het vermogen om vrij te handelen, te verwerkelijken en verantwoordelijkheid te nemen
• Hart : Verbinding, het vermogen om open te zijn, te verbinden en vanuit liefde te leven
• Het kruis : de vaste vorm waarin deze vermogens worden vastgezet
• Het denkvermogen : datgene wat, wanneer het zich vereenzelvigt met angst, ego, verplichting, overtuiging of een vaststaand beeld, onbewust gevoed door trots, toorn, kwaad, afgescheidenheid en hebzucht deze vrijheid kan beperken

Het ontnagelen en het ontkruisigen van het Beweeglijk Kruis begint het vrij maken van het denkvermogen welke de persoonlijkheid voedt. Door het aanpassen door vrijer worden van het lagere, concrete denkvermogen wordt het Beweeglijk Kruis voor deze mens niet meer een kruis om te worden gekruisigd op de vaste vorm. Door het vrijer worden van het denkvermogen wordt het Beweeglijk Kruis de overgang van gebondenheid door het lagere, concrete denken naar Vrijheid vanuit Aanwezigheid met vrije handen vanuit keuzevrijheid om te handelen. Hetzelfde geldt voor de voeten, die vrij zijn om de eigen weg te gaan en het Hart dat vrij is om open te zijn.

Ontkruisigen – het breken van de Grote Illusie

Het proces van ontkruisigen kan in de volgende stappen gaan :

• Voeten : symbolisch gaan staan en richting : “Ik moet mijn weg vinden en ergens op staan.”
• Aarden : symbolisch je plaats in het Geheel, van de rug “Ik draag” naar Hart “Ik verbind en open mij en laat de Verbinding zijn”
• Ontwikkelen van groepsbewustzijn met als gevolg het geheel te kunnen zien en het Hart opent verder
• Handen als symbool voor het handelen en vormgeven
• Polsen : vrijheid van handelen versus gebondenheid
• Vrije handen : verantwoordelijkheid nemen zonder de last over te nemen

Dus eigenlijk gaat het proces van ontkruisigen :

• Van dragen naar dienen
• Van moeten naar kiezen
• Van overnemen naar verantwoordelijkheid laten waar die hoort
• Van handelen uit dreiging naar handelen vanuit Aanwezigheid
• Van gebonden handen naar vrije handen

Een mens die vrij is van de Grote Illusie is niet meer gekruisigd aan het Beweeglijk Kruis, echter is bewust van het feit dat de Ziel, het Zelf van deze mens is gekruisigd op het Vaste Kruis en gebruikt de energie verbonden aan het Beweeglijk Kruis. Deze Grote Illusie is de noodzaak voor de mens om vrij te worden van de drie werelden van lagere kracht. Door de Grote Illusie kan de mens bewust worden van zich Zelf, dat er een hogere Licht is en dat achter de wereld van de verschijningen, de wereld van bedoeling ligt en de wereld van het Licht en dat alles een Geestelijke Reden heeft. De persoonlijkheid zal vrij worden gemaakt van de Grote Illusie en de Ziel van de mens zal leidend gaan worden en de persoonlijkheid als instrument van de Ziel te gaan gebruiken. De persoonlijkheid staat op het Beweeglijk Kruis en de Ziel van de mens op het Vaste Kruis.

Het doel van de incarnatie van de mens is om datgene te doorleven dat vooraf is bepaald als Doel, Reden en Aard, vastgelegd in de Ziel met Oorzakelijk lichaam om als mens uiteindelijk vrij te worden van de Grote Illusie en Meester te worden over eigen Bestaan op planeet Moeder Aarde.

De mens die ontkruisigd is van het Beweeglijk Kruis, neemt verantwoordelijkheid vanuit keuzevrijheid, voor zich zelf én voor mijn bijdrage aan het Geheel. Wat ik zelf kan en werkelijk tot mijn verantwoordelijkheid behoort, handel ik zelf. Wat voor de verwerkelijking door anderen kan of moet gebeuren, vertrouw ik toe, delegeer ik of besteed ik uit. Ik draag daarbij niet de verantwoordelijkheid of last van die ander.

Vrije handen

Vrije handen betekent :

• vrij om te kiezen
• vrij om verantwoordelijkheid te nemen
• vrij om daadwerkelijk te handelen
• vrij om anderen in te schakelen
• vrij om te delegeren
• vrij om af te ronden
• vrij om los te laten wat niet van jou is
• en daardoor steeds opnieuw beschikbaar voor wat wél jouw handelen vraagt

“Mijn handen zijn vrij, mijn voeten verankerd op de grond, met open hart, om vanuit Aanwezigheid en keuzevrijheid verantwoordelijkheid te verwerkelijken voor mijzelf en het Geheel zonder enige voorwaarde en zonder de last van een ander over te nemen.”

Deze mens heeft Aanwezigheid met overzicht, een groepsbewustzijn, bewust van vrije keuze en kan hierdoor handelen of delegeren, zaken afronden, vervolgens loslaten en vrij handen vrij hebben om opnieuw beschikbaar te zijn voor handelen.

Geestelijke kern van gekruisigd zijn op het Vaste Kruis

Vanuit Aanwezigheid sta ik vrij in het Leven
Ik neem vanuit keuzevrijheid verantwoordelijkheid voor mijzelf en voor mijn bijdrage aan het Geheel
Met groepsbewustzijn overzie ik wat nodig is en onderscheid ik helder wat van mij is en wat van de ander is

Wat mijn handelen vraagt, neem ik zelf ter hand
Wat niet alleen door mij kan worden verwerkelijkt, vertrouw ik toe, delegeer ik of besteed ik uit
Ik hoef niets van een ander te dragen om dienstbaar te kunnen zijn
Ik laat ieder mens zijn eigen verantwoordelijkheid, vrijheid en ontwikkelingsweg gaan

Mijn handen zijn vrij
Vrij om te handelen
Vrij om te kiezen
Vrij om te geven
Vrij om te delegeren
Vrij om af te ronden en los te laten

Mijn handelen komt voort uit het Geestelijke en is gericht op leren, ontwikkelen en groeien in mijzelf, in mijn Broeder ontmoetend op mijn levensweg en in het Geheel
Ik draag mijn eigen verantwoordelijkheid in het Geheel

Zo kan het Geestelijke zich vrij door mij verwerkelijken in de aardse wereld.
Mijn hart blijft open, mijn handen blijven vrij en mijn handelen blijft dienstbaar aan de ontwikkeling van het Geheel als uitdrukking van de Schepping

Resumé kruisiging van de mens

Wat ooit in het beeld van het kruis werd vastgezet, mag in het bewustzijn weer vrij worden

Het denken hoeft niet langer te kruisigen wat leeft

Het mag dienend worden aan de Geest. De Ziel van de mens is gekruisigd op het Vaste Kruis en heeft het te doen met de energieën van het beweeglijk Kruis

De voeten mogen vrij gaan, het hart mag vrij openen en de handen mogen vrij handelen

Zo wordt verantwoordelijkheid geen last, maar een vrije uitdrukking van dienstbaarheid aan het Geheel

De eigen verantwoordelijkheid ín het Geheel is het enige dat wordt gedragen vanuit Aanwezigheid als mens gekruisigd op het Vaste Kruis

Durf jij je kruis te dragen en welk kruis draag je?