Gaan staan, de Opstanding

Ga staan en grijp het Vaste Kruis

Gaan staan, de opstanding is de totale triomf van Christus over het ego in de persoonlijkheid, niet door aan te vallen, echter door te overstijgen, want Christus verheft Zich zonder meer boven het ego en al zijn werken en stijgt op tot de Vader en Zijn Koninkrijk.

Mee gaan met het ego, het laten verleiden en het één worden met de energie-materie leidt uit eindelijk tot lijden : de kruisiging. Niet de kruisiging op het Vaste Kruis zoals met de Ziel en het Zelf, echter de kruisiging op het Beweeglijk Kruis.

Opstanding

Opstanding is het kenmerk van de natuur. Dat is de dood niet, want dat is een wachtkamer voor de opstanding. De opstanding is de sleutel tot de wereld van bedoeling en is het fundamentele thema van alle Wereldgodsdiensten in het verleden, het heden en de toekomst. De opstanding van de Geest in de mens, in alle vormen, in alle Rijken, is het doel van het evolutionaire proces, de weg van de mens in Zelfverwerkelijking, en dit brengt bevrijding van materialisme en zelfzucht met zich mee. In de opstanding zijn evolutie en dood slechts voorbereidende en bekende stadia. De Boodschap van Yeshua, Jezus als Christus toen Hij het laatst op planeet Moeder Aarde was tijdens Zijn Opstanding, werd niet begrepen door de mens, die verstrikt is in begoocheling en illusies waardoor de laatste twee eeuwen de nadruk op de kruisiging en de dood is, in plaats de nadruk op de Opstanding van de mens. Alleen tijdens Pasen, in verschillende kerken en op begraafplaatsen wordt bij Opstanding bij stil gestaan.

Echter dat proces van zelfzucht naar materialisme is nodig voor het individu om de energie-materie te waarderen, illusies te breken, begoocheling op te lossen en zo richting het Zelf te keren. Christus heeft de mens nooit verlaten of dat Hij ergens in de Hemel schuil houdt. Hij is altijd binnen het bereik van de mens. De mens zal uiteindelijk tot het Zelf terug keren, waarna de Christus energie de Macht overneemt over het Zelf en ego in de persoonlijkheid. Het Zelf is het punt dat voor waarneming zit, in de realiteit, buiten dualiteit (innerlijke versus uiterlijke waarneming). De Christus drukt Zich dan uit door de Zelfheid van deze mens. Het Zelf van de mens is en is dan dus de Christus en wordt de mens uiteindelijk God. Het maakt de mens vrij zodat Christus en God vrij zijn.