De drempel dood is een eenvoudige stap naar het Leven zelf. Het enige verschil is de (on)bewuste inademing. Door bewust in te ademen dan komt het leven naar jou waarna je het leven bent (wat je al bent/was). Zo ga je meer het Onvergankelijke Leven in het vergankelijke leven.
De vlucht van de Ziel uit het lichaam is geen straf voor degene die dat beleefd. Het uur van de dood is meestal vastgesteld door de overledene zelf, in andere tijden, in andere Onvergankelijke werelden. De redenen en de datum zijn de consequenties van vele daden in het verleden en de ontwikkeling met de groei van de mens zelf op de levensweg.
Terugroepen van een Ziel naar aarde is niets anders dan ingrijpen in het lot van iemand. Een Ziel die haar weg naar het rijk vliegt waar zij thuishoort, volgt slechts trouw haar weg naar de hoogste verwerkelijking van het Doel. Er bestaat geen onrecht, alleen toepassing van subtiele wetten.
Toch is de dood voor de groei van de Ziel van het individu en de Ziel van de Mensheid onvermijdelijk, goed en noodzakelijk. De ergste dood zou zijn als een vorm van beschaving of dat een lichaamsvorm nooit zou veranderen, dat een oude orde nooit zou veranderen en de oude waarden nooit zullen worden omgezet in hogere en betere.
Indien om welke reden dan ook dat iemand er niet meer zou moeten zijn, omdat het karma op Aarde is beëindigd en de levensles niet meer nodig is, het leven in het vergankelijke ook wordt beëindigd.
Net als tijd en afstand, is dood een gedachte. Angst en vrees voor de dood komt doordat het onbekend is, ongrijpbaar en niet controleerbaar. Het maakt niet uit of de mens angstig is voor de dood of niet, het is onvermijdbaar, niet te vermijden en niet op te lossen.
Energie insteken kost energie, kost kracht en beperkt visie. Gebruik de energie om de kennis te verkrijgen door inzichten in wat schuilt achter de verschijnselen van ervaringen om te gaan zien dat alleen fysieke dood in het vergankelijke bestaat en Geestelijke Onvergankelijke dood niet. Dan is de angst voor de dood verdwenen.
Angst voor de dood is liefde voor de vorm: onze eigen vorm, vormen van hen die we lief hebben en de vorm van onze vertrouwde omgeving. Deze liefde van vorm druist in tegen de Geestelijke werkelijkheden.
Zelfzucht is is het machtige zaad van de dood : de stoffelijke dood, de psychologische dood en de mentale dood. Krachten van zelfzucht en afgescheidenheid leidt tot strijd en pijn. Strijd om te hebben voor zich zelf, is kiezen voor de vorm en is doodlopend: de dood. Afgescheidenheid leidt tot verdeel-en-heers, het is kiezen voor zich zelf en de macht, met name macht over anderen en ook dat leidt tot de dood. Zelfzucht en afgescheidenheid is ook het zaad van agressie en oorlog om het vernietigen van alle uiterlijke omhulsels van de beschaving.
Ondanks de dood niet bestaat, komen er wel krachten vrij als de dood intreed. Deze krachten van de dood zullen altijd blijven. Het is aan de mens om van deze krachten vrij te worden. De krachten van de dood worden actief als de dood van vrijheid is, dood van het vrije woord, dood van de vrijheid van handelen, dood van de Waarheid en dood van de Geestelijke Waarden. Dit zijn de vitale factoren in het leven van de Mensheid. De dood van de stoffelijke vorm is hierbij vergeleken een te verwaarlozen aangelegenheid, en gemakkelijk weer goed te maken door het proces van wedergeboorte en nieuwe gelegenheid.
En als een mens stoffelijk sterft en dus dood gaat, dan verdwijnen zijn drie aspecten, namelijk het denkvermogen of de Wil, het gevoel van Liefde en de stoffelijke verschijning. De persoonlijkheid is verdwenen en weg. Echter de mens is een Godsvonk, is Onvergankelijk en het bewuste Leven. Met de onvergankelijke Ziel zijn de Hoedanigheid, Doelstelling en het Leven verenigd. De uiterlijke vorm met de verscheidenheid in een geopenbaarde Drieëenheid is heen gegaan en keert nooit meer terug in precies dezelfde vorm of uitdrukking in ruimte en tijd.
Er is eigenlijk geen dood, wel het geloof in de dood.
Je verlaat de wereld niet door de dood, maar door het verlaten van de Waarheid.