De Volledige mens is in de vorm gebroken en afgescheiden
Het is de tweeledige aard van het denkvermogen, het afgescheiden denken, het zwaard des onderscheids, die de Grote Illusie veroorzaakt, want het denkvermogen van de mens begiftigt de mens met de sleutels van de Hemel of sluit de toegang tot de wereld van de Geestelijke Werkelijkheden voor de mens af. Het is het concretiserende, beginselloze denkvermogen, dat de oorzaak is van alle moeilijkheden der Mensheid. Het is het IK-gevoel en de Geest van de afgescheiden individualiteit die de Mensheid tot deze toestand hebben gebracht en hoort bij het ontwikkelingsproces. Het is het bewustzijn van dualiteit, het subjectief beseft “Ik ben God” en het daarmede samengaande, erkende gevoel van “Ik ben Vorm” dat de Mensheid in de Grote Illusie heeft gedompeld. Toch leidt deze Grote Illusie, de Maya, tot de sleutel voor de mens tot kennis en Waarheid en Koninkrijk Gods en brengt Bevrijding en Ongehechtheid tot stand.
Afgescheidenheid gevoed vanuit de Vijfde Straal tot uiting in het astrale gebied
Afgescheidenheid van de mens moet overwonnen worden in het astrale gebied, het gebied waar de nevelen, de mist, de duisteren, de schaduw moet oplossen, die zijn voortgekomen uit de vereniging van de vuren in de beginfasen. Deze energie van de Vijfde Straal is noodzakelijk om tot kennis en Waarheid te komen, echter de mens moet ook het vermogen ontwikkelen voor het toepassen van afgescheidenheid.
Afgescheidenheid met afgescheiden handelen en reacties is vanuit de energie van de Vijfde Straal : Concrete Kennis. Afgescheidenheid met afgescheiden handelen en reacties komen uit de Stof en stoffelijke bestandsdelen waaruit de vormaard is samengesteld. Deze krachten van hebzucht (het willen hebben vanuit begeerte) en afgescheidenheid (verdeel-en-heers) werken door de materie-gerichte-mens heen, zijn overgebracht, opnieuw verzameld en herbouwd tot de bekende vormen in de tegenwoordige openbaring van God. Deze dragen in zich de zaden van psychische beweging in de persoonlijkheid van de mens. Het is gebaseerd op het stoffelijk leven uit een vroeger Stelsel, het Stelsel voor het huidige tweede Stelsel.
Afgescheidenheid : Het Geestelijke, God is vermoord, terwijl de mens zich Zelf heeft vermoord
Afgescheidenheid en afgescheiden handelen is een noodzaak voor de mens om gedachtevormen concreet te vormen, echter als deze gedachtevormen leidend voor de mens worden, dan worden deze gedachtevormen als muren waarbinnen de mens zich zelf opsluit. Deze mens zet zich zelf buitenspel en zet tevens God buitenspel. Ook neemt deze mens een incorrecte positie in en creëert een eigen wereld die moet worden verdedigd. Er is geen ander kwaad, dan afgescheidenheid. Dit verdedigen is de basis van al het kwaad en strijd dat via agressie naar buiten kan zijn gericht door de mens of juist naar binnen is gericht wat leidt tot onbalans en ziekte van deze mens. Deze mens heeft zich Zelf vermoord.
Krachten van hebzucht en afgescheidenheid leidt tot strijd, lijden en pijn
Strijd om te hebben voor zich zelf, is kiezen voor de vorm en is uiteindelijk doodlopend: de dood als gevolg.
Afgescheidenheid leidt tot verdeel-en-heers, het is kiezen voor zich zelf en de macht, met name macht over anderen en ook dat leidt uiteindelijk tot de dood.
Zelfzucht en afgescheidenheid is ook het zaad van agressie en oorlog om het vernietigen van alle uiterlijke omhulsels van de beschaving. De mens en de Mensheid zelf zijn in ongebroken vorm als Ziel of Zelf binnen de gebroken of vernietigde vervormde vorm van de persoonlijkheid van de mens: de Zelfheid.
Kritiek als geuite vorm van afgescheidenheid
Kritiek hebben door analyse en afgescheidenheid is het voornaamste kenmerk van verstandelijke typen en ook van alle gecoördineerde persoonlijkheden. Kritiek is een machtige factor voor het in beweging zetten van mentale en emotionele substantie en maakt zodoende sterke indruk op het brein en komt in woorden tot uiting. In een plotselinge uitbarsting van kritische gedachten door afgescheidenheid, kan de gehele persoonlijkheid gegalvaniseerd worden tot een machtige coördinatie van verkeerde soort met rampzalige gevolgen. Kritiek is een eigenschap van het lagere denkvermogen dat wonden en kwetsen kan. Geen mens kan op de Weg verder komen, zolang als de mens wonden slaat en bewust pijn veroorzaakt en schade aan doet bij anderen. Deze mens verwond zich zelf en doet zich zelf pijn door kritiek met afgescheidenheid en strijd.
Mijdt afgescheidenheid met strijd
Tracht dus deze afgescheidenheid met strijd te mijden door te richten op het Geestelijke, tot synthese te komen en het materiële in de vorm te laten. Het is richten op het Leven, Licht en Liefde wat elk mens innerlijk herinnert en kent.
Wie het Leven, Licht en Liefde afwijst, in eigen belang,
kiest (on)bewust voor disharmonie, onevenwicht, onbalans en het kwaad,
geeft hierdoor ruimte voor kwaad, haat, agressie en afgescheidenheid.
Haat, agressie en afgescheidenheid is vaak de grondslag van overleven,
dat leidt vrij wel altijd tot ziekte en uiteindelijk de stoffelijke dood.
De grote ketterij van afgescheidenheid door de zwarte loge en de machthebbers
De grote ketterij van afgescheidenheid wordt gebruikt door de zwarte loge en de machthebbers die zelfzuchtig zijn naar macht, controle, materie en geld. Deze zelfzuchtige machthebbers kunnen alleen overleven vanuit afgescheidenheid, beter verwoord : verdeel en heers om zelf aan het langste eind te trekken door macht en macht over anderen!!! Daarnaast hebben deze machthebbers die mensen nodig, die hun eigen verantwoordelijkheid en autoriteit (in)direct en (on)bewust buiten zich zelf leggen door afgescheidenheid.
De zwarte loge werkend door de machthebbers houdt zich bezig met het stoffelijk aspect in zijn veelvuldige vormen. Het is een verzameling energieën van gevallen engelen, demonen en astrale wezens die zich richten op het bezitten van materie via de mens. De krachten van de duisternis trachten de Mensheid te beheersen via drie vormen, namelijk haat, agressiviteit en afgescheidenheid. Vele mensen en politieke stromingen zijn gericht op het kwaad en bezitten van materie en mensen (macht over anderen).
Afgescheidenheid omvormen tot onderscheidingsvermogen
Het is dus zaak voor de mens om te gaan zien wat deze afgescheidenheid innerlijk is en doet, om het op te lossen en te veranderen door ontwikkeling en groei in onderscheidingsvermogen. Met onderscheidingsvermogen kan de mens onderscheiden zonder zich te af te scheiden (afgescheidenheid). Het vermogen om te onderscheiden is niet naar buiten gericht, echter naar binnen gericht waardoor de mens kan zien, kan onderscheiden waarop de mens resoneert, zien wat er buiten de mens is en wat binnen deze mens gaande is. Belangrijk in deze is dat deze mens met dit onderscheidingsvermogen daar naar kan handelen zonder dat deze mens zich met dat wat zich aandient gebruikt om zich zelf in het midden te plaatsen. Dit zou een incorrecte positie zijn en gaat vaak gepaard met strijd om zich zelf in het middelpunt te plaatsen.
Het is bewust worden van dat wat is en hoe deze mens zelf, hierop resoneert, reageert en handelt. Het is een eerste stap op de weg van Zelfverwerkelijking, namelijk de Weg naar de Bergtop van Afzondering : het leidt de mens tot verschillende verschrikkingen en beproevingen. Het is het gevecht met de Wachter op de Drempel slechts om de mens te laten ondervinden dat dat een zinsbedrog is. De bergtop van Afzondering en ook de strijd zijn zinsbegoochelingen en illusies (verdikking van de werkelijkheid). Het is afgescheidenheid en de Grote Illusie en begoocheling. De weg leidt tot een afgezonderde Eenheid.
Vrij van afgescheidenheid en Ongehechtheid : Bevrijding
Het doel van de mens is om tot Eenheid te komen en om uiteindelijk vrij van onder andere afgescheidenheid te worden. Dit gebeurt pas bij de vierde Inwijding van de mens als de mens genoeg levenservaring heeft opgedaan. De mens treedt dan het bewustzijn van de Monade, de Ene, binnen. Het Oorzakelijk lichaam valt uiteen, de persoonlijkheid verdwijnt en de illusie en begoocheling stopt. Dit is Het Laatste Oordeel, de voleindiging van het Grote Werk en weer is een Zoon van God het Huis zijns Vaders, het Koninkrijk Gods binnengetreden. De mens heeft volledig verworven inzicht : een Universeel inzicht van de Monade. De mens is en heeft Ongehechtheid en heeft een zuiver onderscheidingsvermogen, vrij van afgescheidenheid, ontwikkeld. Vanaf daar zal de mens tot de verschijnselen wereld uitgaan om met het Plan te werken en is het niet méér nodig de processen van manifestatie, net als de Mensheid, te ondergaan. Dan kan de mens, voor het werk, zijn Morontia lichaam van uitdrukking bouwen en vormen. Deze mens kan door en met energie werken, zoals het Plan voorschrijft. Dit behelst sleutel tot manifestatie. De Monade werkt direct door deze mens heen.
Deze mens als een Ingewijde of een Witte Magiër is vrij van persoonlijke belemmeringen, sympathieën en antipathieën, dus ook vrij van kritiek en afgescheidenheid. Indien de werkers Ongehechtheid in toepassing zouden brengen, wetend dat de Wet werkt en dat Gods Bedoelingen vast verwezenlijkt zullen worden, en wilden leren, met geen gedachte of woord kritiek te hebben, zonder afgescheidenheid, zonder haat, zonder aggressie, zou de verlossing der wereld met spoed tot stand komen en zou het nieuwe tijdperk van liefde en verlichting worden ingeluid.
De Nieuwe Aarde, de Nieuwe Wereld is dan geboren!